Nasıl Geçti Habersiz O Güzelim Yıllarım

Ekim ayının son zamanlarına eriştiğimiz bir pazar gecesindeyiz. Eylülü ekimden daha çok sevmişimdir. Doğduğum ay olması dışında hiçbir öneme sahip olamamıştır ekim hayatımda. Sonbahar aylarından biri olması güzel tabii. Yine de eylül kadar lirik ya da kasım kadar sert olamadı ekim. Arada kalmak hep kötüdür. Ortada olmamak gerekir. Safımız belliyse o kıyılarda dolaşmalıyız. Soğuksak soğukluğumuz anlaşılmalı, sıcaksak alabildiğine sıcak durmalıyız. Zaten tabiatımız bize fırsat vermeden nasıl davranması gerekiyorsa o yapıya bürünüyor.

Ekim ayında hiçbir şey yazmadığımı fark ettim. Ay henüz bitmemişken bloguma not düşeyim istedim. Ne de olsa adımız "Alesta-Not Defterim". Notların kusuru olmaz. Hikâye yazdığımı iddia etmiyorum, şiirlerimi paylaşmıyorum. Ötede beride durmasındansa burada kalsınlar istiyorum. Ulaşabileyim, sevdiğim insanlar da bana ulaşabilsin. Tanımayanlar ise şöyle bir bakıp gitsin, kalsınlar isterlerse, her neyse...

Derdimi anlattığım insanlar çoğaldıkça yazmalarım azaldı. Anlatmaktan kastım yazmak elbette. Şu sıralar yazmak dışında konuşmayı ya da okumayı da planlıyorum. Yakında sevdiğim metinleri seslendirip blogumda paylaşacağım. Elbette eleştirme hakkı olacak dostlarımın. Bu da önemsiz haberim olsun.

Bir haftadır aralıksız Turgut Uyar okumaları gerçekleştiriyorum. Şiire bir dargın bir barışık tavrım söz konusu. Bunu büyük oranda Turgut Uyar'la aşmış bulunuyorum. Öyle ki aylarca İkinci Yeni okumaları yapabilirim. Edip Cansever 2. durağım olacak. Notlar alarak şiirleri okuyorum ve bu durum bir hayli vaktimi alıyor. İşin en güzel yanı mesleğimin notlarımı paylaşmaya, aklımdakileri aktarmaya imkan veriyor oluşu. Bazen beni anlamadıklarını düşünsem de etkilendikleri bir cümlenin olduğunu görmek çok keyifli oluyor. Özellikle İkinci Yeni'yi anlamaktan çok uzaklar. İstiyorlar ki hissettikleri her şey net bir biçimde ortaya konsun. Onlara düşünecek, hayal edecek hiçbir alan bırakılmasın. Söz oyunlarını içermesin. "Göğe Bakma Durağı"nı okuduğunuzda takıldıkları tek nokta, "göğe bakalım" oluyor. Onun dışındaki her kelime manasız. Anlayacakları zamanlar için alt yapı oluşturmak da güzel. Biliyorum ki bir kısmı bir süre sonra beni çok iyi anlayacak. Henüz erken ama. Çok küçük değiller bu arada, ilkokula gittiklerini düşünmeyin. Bahsettiğim öğrenciler 12. sınıfa gidiyor. Yani 17-19 yaş aralığındalar. "Ama"lar bitmiyor.

Notos'un "Ütopya ve Distopya" sayısını da bu ay içerisinde bitirdim. Bu sayı çok uzak olduğum bir kavramla tanıştırdı beni: distopya. En çok da distopya hakkında yazılmış metinlere yer verilmiş.

Bir de 14 Ekim doğum günümdü. Çok güzel geçti. Ömrümün en güzel mesajlarını aldım. Samimi yazan insanların hep mesajlarla gelmesi tesadüf müdür?

Sevgili Konserve Ruhlar'a gönderdiği güzel kitaplar ve yanımdan hiç ayırmadığım defter için tekrar teşekkür etmek istiyorum. 2012 yılının en güzel hediyesi seninle tanışmış olmaktı sevgili arkadaşım.

Şarkılarla aramı düzeltmeye çalışırken gönderdiği güzel eserler kadar olmasa da ben de kendisine bir şarkı armağan etmek istiyorum.

Kapılar

Dünyanın bütün müziklerini dinlemişim de hepsine doymuşum gibi bir durum içindeyim birkaç gündür. Sanki bundan böyle dinleyeceğim hiçbir melodi beni mutlu edemeyecek. Sahip olduğum bu doygunluk hissinin kaynağı konusunda fikrim yok. Müziğe küsmüş de değilim. Hani bazen bütün cümleler kurulmuş size söyleyecek yeni bir şey kalmamış gibi hissedersiniz (ya da ben bazen öyle hissederim). Susmak bu tür zamanlarda takip edilecek en iyi yoldur.

Melodilerle zihninizin bulandığını düşündüğünüzde tehlikeyi melodiden uzak kalarak savuşturursunuz. Çünkü müzik öyle bir gücü barındırır ki içinde, depresyona girmeniz mümkündür. Yaşamdan tat alamayabilirsiniz.  Neden ikinci tekil şahsı merkeze koyarak anlatmaya çabalıyorsam!.. Halbuki hepsi kendini anlatan bir tekil şahsın huzursuzlukları.

Diğer bir yönüyle dinlediğim şarkıların sözleri değil de ezgileri daha fazla etkiler oldu beni. Yıllar öncesine ışınlayan da ezgiler, bugünü sorgulatan da. Sözleri hiç dinlemeden melodinin peşine düştüğüm vâkidir. Belki de bu nedenle Türkçe sözlü müzikleri pek dinlemez oldum.

Müzik dinlemeyle mutluluk/mutsuzluk arasında sıkı bir ilişki olduğu muhakkak. Mutsuzluğa kapılarını her daim açık tutmuş biriyim. Severim yani, kendime acımadan endişe duymayı, biraz asık suratlı olmayı. Her durumda kendi payına düşeni almayı. Öyle ciddi mutsuzluklarım olmadı. Hep baş etmeyi bildim ya da onlar kararında kaldılar zorlamadılar sınırlarımı.

Mutluluk ise her daim yanımdaydı. Her gün gözlerimin içine bakan iki kız çocuğuydu. Söyledikleri tek bir kelimeyle, yaptıkları ufacık bir hareketle mutluluğuma mutluluk kattılar. Daha ne olsun(du), ben mutlu olmayayım da kimler olsun(du).

Daha önce hiç duymadığım müzikleri dinlemek istiyorumdur belki de. Yaz boyunca bu konuda bana esin kaynağı olmuş, yeni pencereler açmış olan Limon Kokusu'nu anmadan geçemeyeceğim. Yeni bir melodi istiyorum hayatımda. Sözlerini anlamadığım müziğine ise bayıldığım bir melodi olsun. Mümkün müdür bu?

Yağmur desem?

Ankara son iki gündür yağmura teslim oldu. Alışık olduğum bir yağış biçimi değildi bu. Güneşin sıcaklığını hissederken aniden bastıran şiddetli bir yağmur yollarda seylabeler oluşturdu. Aradan yarım saat geçmeden bu kez hava karardı ve yine şiddetli bir yağmur. Bu durum kendini tekrar eder bir şekilde akşama kadar sürdü. Kâh güneşli, kâh karanlık bir gökyüzüyle muhatap etti bizi.

Mutsuz muydum bu durumdan?
Yağmurun yağışında birçok kişi gibi huzur bulanlardanım. Onunla ancak ve ancak mutlu olurum ben.

Yağmuru her daim uzaktan sevmişimdir. Öyle fazla ıslanmayı göze alamam. Cam arkasından, saçak altından, balkonun kıyısından seyretmeye bayılırım. Bu yağmuru daha az sevdiğim anlamına gelmiyor. Yağışını seyretmek ruhuma iyi geliyor. Eğer dışarda yakalanmışsam yağmura, hafifçe ıslanıp sığınacak bir yer arıyorum. Söylenmeden, nefret etmeden, "ah bir yağsın mübarek" deyip çok yağınca da lanet okuyanlardan olmadan sadece izliyorum.

Üniversitede iken ezberlediğim ilk şiir Tevfik Fikret'in "Yağmur" şiiriydi. Şarkılarda da önemli bir tema olarak karşımıza çıkıyor yağmur - ki sözüm bitince o şarkılara geçeceğim.-

Geçen hafta kaybettiğimiz yönetmen Metin Erksan'ın efsane filmi "Sevmek Zamanı" yağmurlu bir günle başlar. Sonbahar hem yağmurun hem de sevmenin zamanıdır. Kahramanın bir surete aşık olması gibi yağmur da bu temayı perçinler. Uzun uzun cümleler kurmaya lüzum yoktur, yağmuru göstermek, sesini duyurmak, adını anmak kâfidir. Yeni Türkü'nün "Resim" şarkısıyla harmanlanmış bu videoyu izleyin derim, zira "Sevmek Zamanı"nın en güzel yağmur görüntülerini içerir. Sevmek Zamanı için yağmur filmidir diyebiliriz.

Gelelim şarkılara:
İlki Gökhan Kırdar'dan, yağan bir yağmuru resmediyormuşçasına kulağımıza gönderen bir şarkı olacak (özellikle akustik versiyonunu seçtim, bu şekilde büyüleme gücünün arttığını düşünüyorum, bendeki etkisi o):

İkincisi ise doğrudan yağmura seslenen bir istanbul şarkısı; ama beni yıllar öncesinin Ankara'sına ışınlayabiliyor. Şarkı, Kesmeşeker grubuna ait, buyrun sevin lütfen:

Üçüncü şarkı ise bütünüyle İstanbul şarkısı. Belleğimizde derin izleri olan, bir kuşağın neredeyse şifrelerini eserlerinde barındıran MFÖ (bu şekilde yazınca onlara haksızlık ediyormuşum hissine kapılıyorum, halbuki onlar; Mazhar, Fuat, Özkan olarak anılmalı.) nün şarkısı:

Şimdiye kadar hızlı bir tempoda akan, eğlenceli olan bir şarkıyla karşılaşmadınız. Nedeni belli değil mi?
yağmur = hüzün.

Burada kuralı bozuyoruz.

Yağmurun yakıştığı en güzel şarkılardan biriyle devam edelim. Yağan yağmurun ardından uykusu kaçan bir çocuk gibi annesine sığınmış (ama ne hikmetse) bir başına ağlayanların şarkısı. Hepsi sevdadanmış efendim. Ezginin Günlüğü'nün "Oyun" albümündeydi "Düşler Sokağı" ve biz çok severdik. Tempolu olmasına rağmen hüzünlü bir yapısı var.

Yine çok sevdiğim bir şarkıyla "yağmur" faslını kapatacağım. Ne tesadüftür ki Teoman'ın en sevdiğim şarkısının adı da "Yağmur" Çok uzaklardan çağıran bir yağmur bu:

Varsa yağmur şarkılarınız, lütfen eklemekten kaçınmayın.
Eylül yaklaşırken yağmurun da yaklaştığının bilincinde olarak çekiliyorum huzurunuzdan.

GEYİKLİ GECE - TURGUT UYAR

Halbuki korkulacak hiç bir şey yoktu ortalıkta
Her şey naylondandı o kadar
Ve ölünce beş on bin birden ölüyorduk güneşe karşı.
Ama geyikli geceyi bulmadan önce
Hepimiz çocuklar gibi korkuyorduk

Geyikli geceyi hep bilmelisiniz
Yeşil ve yabani uzak ormanlarda
Güneşin asfalt sonlarında batmasıyla ağırdan
Hepimizi vakitten kurtaracak

Bir yandan toprağı sürdük
Bir yandan kaybolduk
Gladyatörlerden ve dişlilerden
Ve büyük şehirlerden
Gizleyerek yahut döğüşerek
Geyikli geceyi kurtardık

Evet kimsesizdik ama umudumuz vardı
Üç ev görsek bir şehir sanıyorduk
Üç güvercin görsek Meksika geliyordu aklımıza
Caddelerde gezmekten hoşlanıyorduk akşamları
Kadınların kocalarını aramasını seviyorduk
Sonra şarap içiyorduk kırmızı yahut beyaz
Bilir bilmez geyikli gece yüzünden

"Geyikli gecenin arkası ağaç
Ayağının suya değdiği yerde bir gökyüzü
Çatal boynuzlarında soğuk ayışığı"
İster istemez aşkları hatırlatır
Eskiden güzel kadınlar ve aşklar olmuş
Şimdi de var biliyorum
Bir seviniyorum düşündükçe bilseniz
Dağlarda geyikli gecelerin en güzeli

Hiçbir şey umurumda değil diyorum
Aşktan ve umuttan başka
Bir anda üç kadeh ve üç yeni şarkı
Belleğimde tüylü tüylü geyikli gece duruyor

Biliyorum gemiler götüremez
Neonlar ve teoriler ısıtamaz yanını yöresini
Örneğin Manastır'da oturur içerdik iki kişi
Ya da yatakta sevişirdik bir kadın bir erkek
Öpüşlerimiz gitgide ısınırdı
Koltukaltlarımız gitgide tatlı gelirdi
Geyikli gecenin karanlığında

Aldatıldığımız önemli değildi yoksa
Herkesin unuttuğunu biz hatırlamasak
Gümüş semaverleri ve eski şeyleri
Salt yadsımak için sevmiyorduk
Kötüydük de ondan mi diyeceksiniz
Ne iyiydik ne kötüydük
Durumumuz başta ve sonda ayrı ayrıysa
Başta ve sonda ayrı ayrı olduğumuzdandı

Ama ne varsa geyikli gecede idi
Bir bilseniz avuçlarınız terlerdi heyecandan
Bir bakıyorduk akşam oluyordu kaldırımlarda
Kesme avizelerde ve çıplak kadın omuzlarında
Büyük otellerin önünde garipsiyorduk
Çaresizliğimiz böylesine kolaydı işte
Hüznümüzü büyük şeylerden sanırsanız yanılırsınız
Örneğin üç bardak şarap içsek kurtulurduk
Yahut bir adam bıçaklasak
Yahut sokaklara tükürsek
Ama en iyisi çeker giderdik
Gider geyikli gecede uyurduk

"Geyiğin gözleri pırıl pırıl gecede
İmdat ateşleri gibi ürkek telaşlı
Sultan hançerleri gibi ayışığında
Bir yanında üstüste üstüste kayalar
Öbür yanında ben"
Ama siz zavallısınız ben de zavallıyım
Eskimiş şeylerle avunamıyoruz
Domino taşları ve soğuk ikindiler
Çiçekli elbiseleriyle yabancı kalabalık
Gölgemiz tortop ayakucumuzda
Sevinsek de sonunu biliyoruz
Borçları kefilleri ve bonoları unutuyorum
İkramiyeler bensiz çekiliyor dünyada
Daha ilk oturumda suçsuz çıkıyorum
Oturup esmer bir kadını kendim için yıkıyorum
İyice kurulamıyorum saçlarını
Bir bardak şarabı kendim için içiyorum
"Halbuki geyikli gece ormanda
Keskin mavi ve hışırtılı
Geyikli geceye geçiyorum"

Uzanıp kendi yanaklarımdan öpüyorum.

Büyük Saat Toplu Şiirler (Dünyanın En Güzel Arabistanı)

SİZ AŞK'TAN N'ANLARSINIZ BAYIM?

çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
alt katında uyumayı bir ranzanın
üst katında çocukluğum...
kâğıttan gemiler yaptım kalbimden
ki hiçbiri karşıya ulaşmazdı.
aşk diyorsunuz,
limanı olanın aşkı olmaz ki bayım!

allah'la samimi oldum geçen üç yıl boyunca
havı dökülmüş yerlerine yüzümün
büyük bir aşk yamadım
hayır
yüzüme nur inmedi, yüzüm nura indi bayım
gözyaşlarım bitse tesbih tanelerim vardı
tesbih tanelerim bitse gözyaşlarım...
saydım, insanın doksan dokuz tane yalnızlığı vardı.
aşk diyorsunuz ya
ben istemenin allahını bilirim bayım!

çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
balkona yorgun çamaşırlar asmay
ki uçlarından çile damlardı.
güneşte nane kurutmayı
ben acılarımın başını
evcimen telaşlarla okşadım bayım.
bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum.
insan kaybolmayı ister mi?
ben işte istedim bayım.
uzaklara gittim
uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin
uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!

süt içtim acım hafiflesin diye
çikolata yedim bir köşeye çekilip
zehrimi alsın diye
sizin hiç bilmediğiniz, bilmeyeceğiniz
ilahiler öğrendim.
siz zehir nedir bilmezsiniz
zehir aşkı bilir oysa bayım!

ben işte miraç gecelerinde
bir peygamberin kanatlarında teselli aradım,
birlikte yere inebileceğim bir dost aradım,
uyuyan ve acılı yüzünde kardeşimin
bir şiir aradım.
geçen üç yıl boyunca
yüzü dövmeli kadınların yüzünde yüzümü aradım.
ülkem olmayan ülkemi
kayboluşumu aradım.
bulmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.
bir ters bir yüz kazaklar ördüm
haroşa bir hayat bırakmak için.
bırakmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.

kimi gün öylesine yalnızdım
derdimi annemin fotoğrafına anlattım.
annem
ki beyaz bir kadındır.
ölüsünü şiirle yıkadım.
bir gölgeyi sevmek ne demektir bilmezsiniz siz bayım
öldüğü gece terliklerindeki izleri okşadım.
çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca
acının ortasında acısız olmayı,
kalbim ucu kararmış bir tahta kaşık gibiydi bayım.
kendimin ucunu kenar mahallelere taşıdım.
aşk diyorsunuz ya,
işte orda durun bayım
islak unutulmuş bir taş bezi gibi kalakaldım
kendimin ucunda
öyle ıslak,
öyle kötü kokan,
yırtık ve perişan.

siz aşkı ne bilirsiniz bayım
aşkı aşk bilir yalnız!
Didem Madak

Mehmet Güneri / Umrumda

Bazen, bir şarkının söylediklerinden ziyade düşündürdüklerini, hissettirdiklerini kaleme alma ihtiyacı duyuyorum. Şarkı fonda defalarca çalarken her dinleyişte kapıldığım duyguyu derinleştirmenin hazzını yaşıyorum.

İşte o tür şarkılardan biri bu. Youtube'daki videosunu arttıran kişi benim.

Buyrun, dayanılmaz sıcaklığını serin bir havaya bırakmış bir günde siz de eşlik edin şarkıma.

Mehmet Güneri "Umrumda"

KIR DÜĞÜNÜ / OSMAN KONUK

80’lerin slow şarkılarıdır sebep biraz da İnsanları sömürgecilerine benzeten Keten takımlar, tango, fiyonklu masa örtüleri Dersu uzala’dan dersler çıkarmak Gelin bilkent’te iç mimari, baba koç’ta genel köle Her gramı çok değerli elliiki kilo anne Zaten amaç elliiki yıl sonra Hiç bakılmayacak fotoğraflarda en iyi yeri kapmak Bir Kutlu hikayesine giremeyecek tipler işte Damat her şeyi kaydediyor El kamerasıyla gerdeğe girmek deyimini bilmiyor çünkü Oluyor böyle şeyler salaklık endüstrisinde Dilekler tekrarlanır, müzik tekrarlanır Belki yakışırdı beyaz bu kadar tekrarlanmasa O kötü gülümsemeye verilmez bu kadar para Gelin habersiz; bu düğün daha önce de yapıldı Yeminli örnek deyimini bilmiyor çünkü Benimle tekrar edin! İlk beş sene çocuk istemeyecekler İkinci beş yıl nasıl geçti anlamadan Üçüncü beş sene de çocuk onları istemez Bir sürü albüm, bir sürü diyet kupürü, bir sürü… Ankastre mutfağında aval aval bakınarak Bu bakınma daha önce de yapıldı Gelinliği faize sevim’den annesi şahit Oysa her şey çok özel olacaktı geline göre Her şey çok genel oldu sonucu niye Bağlamı farklı ama eren’le konuştuyduk Arjantin’e aşık olur, almanya’yla evleniriz Beyaz Savunma, Pan/Heves Kitaplığı (sayfa 17)

Osman Konuk